غـــــریـــــب عـــــاشــــــــق
نمي دانم...! مي توان به دستهايت اعتماد کرد ...؟ مي توان با چشمهايت زيست ...؟ مي توان از عشق با تو گفت ...؟ نمي دانم ...! مي توان به آرزوهاي دست نيافتني رسيد ...؟ ديده هاي اشک بار تو را ناديده گرفت ...؟ اميد هاي حسرت بار تو را باور کرد ...؟ مي داني ، هيچ نمي دانم ...! مي شود سوگند را نوشت هزاران مرتبه ...؟ مي شود تو را باور کرد ؟ مي شود با تو بود، تا مرگ ، تا لحظه وداع هستي ...؟ مي شود...؟ مي داني ، هيچ نمي دانم...
نوشته شده در یکشنبه 26 خرداد1387ساعت
5:40 توسط مولود | |
| Design By : Night Skin |
†درباره وبلاگ†
مي نويسم تـنـهـا به ياد او و
براي او . مي نويسم بـه ياد
روزهاي شيـرين انتظـار
به یاد لحظه هاي فراق و
چشمان منتظر . مي نويسم
بـه ياد او كه عـشـق را
در نهان خانه ي جانم
گذاشت و واژه ي شيرين
انتظار را به من آموخت
به راستي كه انـتظـار چه
زيـباست . چـه زيـباست آن
چـشماني كه هر روز چشم
بـه راه مـعشوق مي مانـد و
چـه پـاك و مـقدس است
آن دلي كه هر لـحظـه براي
مـعـشوق بتپد
براي او . مي نويسم بـه ياد
روزهاي شيـرين انتظـار
به یاد لحظه هاي فراق و
چشمان منتظر . مي نويسم
بـه ياد او كه عـشـق را
در نهان خانه ي جانم
گذاشت و واژه ي شيرين
انتظار را به من آموخت
به راستي كه انـتظـار چه
زيـباست . چـه زيـباست آن
چـشماني كه هر روز چشم
بـه راه مـعشوق مي مانـد و
چـه پـاك و مـقدس است
آن دلي كه هر لـحظـه براي
مـعـشوق بتپد
†پيوندهاي روزانه†