غـــــریـــــب عـــــاشــــــــق
تو آخرین مسافر این ایستگاه بودی که در پاییزی شاد از راه رسیدی کوپه ای را اشغال کردی و در بی نهایت افق ناپدید شدی و پس از تو راهها محو شدند ریل های آهنی در هم پیچیدند و اتاقک رو به ایستگاه از حجم تنهایی پر شد اینک، نه پرنده ای پر می زند و نه آوازی به گوش می رسد همه جا سکوت است سکوت ، سکوت
نوشته شده در یکشنبه 16 تیر1387ساعت
0:29 توسط مولود | |
| Design By : Night Skin |
†درباره وبلاگ†
مي نويسم تـنـهـا به ياد او و
براي او . مي نويسم بـه ياد
روزهاي شيـرين انتظـار
به یاد لحظه هاي فراق و
چشمان منتظر . مي نويسم
بـه ياد او كه عـشـق را
در نهان خانه ي جانم
گذاشت و واژه ي شيرين
انتظار را به من آموخت
به راستي كه انـتظـار چه
زيـباست . چـه زيـباست آن
چـشماني كه هر روز چشم
بـه راه مـعشوق مي مانـد و
چـه پـاك و مـقدس است
آن دلي كه هر لـحظـه براي
مـعـشوق بتپد
براي او . مي نويسم بـه ياد
روزهاي شيـرين انتظـار
به یاد لحظه هاي فراق و
چشمان منتظر . مي نويسم
بـه ياد او كه عـشـق را
در نهان خانه ي جانم
گذاشت و واژه ي شيرين
انتظار را به من آموخت
به راستي كه انـتظـار چه
زيـباست . چـه زيـباست آن
چـشماني كه هر روز چشم
بـه راه مـعشوق مي مانـد و
چـه پـاك و مـقدس است
آن دلي كه هر لـحظـه براي
مـعـشوق بتپد
†پيوندهاي روزانه†