غـــــریـــــب عـــــاشــــــــق
جای من کجاست ؟ کدام میکده انتظار مرا می کشد؟ کدام عبادتگاه مرا منتظر است؟ کدام ساحل ساکت مرا خواب می بیند؟ من کجا هستم که نفرتم فضا را آکنده است ... اندوه من از کدام زمزمه آغاز شد که دریچه ها را بستم ... من می ترســم ... کسی بسراغ من نخواهد آمد ، کسی مرا به تماشای باغ نخواهد خواند ، کسی مرا نجات نخواهد داد ... من می دانــم ... می دانــم ترس هست ، تنهایی هست و گریز و بیزاری ... آه ... چگونه چشم باز کردم و دیدم بار سنگین زیستن دارد مرا تحقیر می کنــد و دل من دارد مثل بادکنکی حجم میابــد ... چگونه هیچکس مرا نمی بیند و رهایم کرده اند میان نفرت و بغض و حسرت ... چـگــونــه دوسـت بــدارم ... چـگــونــه دوسـت بــدارم ...
نوشته شده در جمعه 3 آبان1387ساعت
2:24 توسط مولود | |
| Design By : Night Skin |
†درباره وبلاگ†
مي نويسم تـنـهـا به ياد او و
براي او . مي نويسم بـه ياد
روزهاي شيـرين انتظـار
به یاد لحظه هاي فراق و
چشمان منتظر . مي نويسم
بـه ياد او كه عـشـق را
در نهان خانه ي جانم
گذاشت و واژه ي شيرين
انتظار را به من آموخت
به راستي كه انـتظـار چه
زيـباست . چـه زيـباست آن
چـشماني كه هر روز چشم
بـه راه مـعشوق مي مانـد و
چـه پـاك و مـقدس است
آن دلي كه هر لـحظـه براي
مـعـشوق بتپد
براي او . مي نويسم بـه ياد
روزهاي شيـرين انتظـار
به یاد لحظه هاي فراق و
چشمان منتظر . مي نويسم
بـه ياد او كه عـشـق را
در نهان خانه ي جانم
گذاشت و واژه ي شيرين
انتظار را به من آموخت
به راستي كه انـتظـار چه
زيـباست . چـه زيـباست آن
چـشماني كه هر روز چشم
بـه راه مـعشوق مي مانـد و
چـه پـاك و مـقدس است
آن دلي كه هر لـحظـه براي
مـعـشوق بتپد
†پيوندهاي روزانه†